Are you @ease?

Voel je je niet OK en wil je er met iemand over praten? Bij @ease kunnen alle jongeren van 12 tot 25 jaar gewoon binnenlopen: zonder afspraak en gratis. Er staat een team van jonge vrijwilligers en professionals klaar om naar jouw verhaal te luisteren en (als het nodig is) je te helpen de juiste zorg buiten @ease te vinden

Jongeren komen bij ons langs om te praten over studiestress, ruzie thuis, eenzaamheid, somberheid, onzekerheid, drugsgebruik of iets anders. Het zetten van de eerste stap om het over je problemen te hebben, is voor de meeste mensen best lastig. Je wilt of durft je vrienden niet lastig te vallen of je schaamt je misschien. Dan kan het juist fijn zijn om met iemand te praten die je verder niet kent en waar je geen verplichtingen bij voelt. Dat kan bij @ease: heel laagdrempelig, vertrouwelijk en gratis!

kijk op www.ease.nl voor meer informatie en onze openingstijden.

Overzicht hulpverlening

Op de website www.eetstoornisvrij.nl vindt je een overzicht van hulpverlening. Op het gebied van eetstoornissen, doormiddel van linkjes naar de betreffende informatie. Ook is eetstoornisvrij te vinden op facebook en Instagram.

Tips omstanders

* Blijf de persoon zien als een mens en niet als de ziekte.
* Blijf de persoon mee uitvragen naar uitstapjes of etentjes
* Stel de persoon gerust dat er niks engs zal gaan gebeuren tijdens een uitstapje of etentje.
* Vermijd termen als eet gewoon, je mag best wat dikker worden, kom op je kan het hebben, pak nog maar wat. Dit is allemaal niet helpend. De persoon zal denken dat ze zich aanstelt, dat ze van eten dik wordt, dat ze gedwongen wordt te eten, enzovoort
* Dwing nooit
*Wees eerlijk. Benoem hoe jij er bij voelt, wat je ziet dat de eetstoornis met de persoon doet, benoem je onmacht, je boosheid of andere gevoelens. Maar zorg hierbij ervoor dat dit gericht is naar de eetstoornis, en niet naar de persoon zelf.
* Blijf de leuke dingen doen, heb het over dagelijkse zaken; praat niet steeds over de eetstoornis. Zo voelt de patient zich ook weer even gewoon mens.
* Steun de persoon in het helpen van zoeken naar hulp, bied een luisterend oor, oordeel niet. Maar wordt niet de therapeut, maar blijf wie je bent, in de rol die je hebt.
*Ga niet als politieagent staan kijken naar wat er gegeten. Je kan wel stimuleren om nog wat te nemen en geruststellen in dat het eten goed is voor je gezondheid en er niks engs gaat gebeuren. Je kan ook enge dingen samen doen en laten zien dat het goed komt.
* Vermijd termen als wat moet jij veel eten, dat krijg ik echt niet op, snap niet je het weg krijgt, enzovoort. De persoon moet nou eenmaal veel eten als hij/zij in gewicht moet herstellen.

Tips hulpverleners

* Een vertrouwensband
* Niet te zakelijk in het contact, niet te afstandelijk.
* Zie de patiënt los van zijn/haar eetstoornis.
* Luister naar de patiënt en oordeel niet.
*Zorg voor veiligheid in het contact.
*Toon empathie.
* Vermijd termen als vreetbuien/snijden/kotsen. Benoem termen die minder hard aan komen, zoals eetbuien/overeten/ zelfbeschadiging/ compensatie/ purgeer gedrag.
* Benoem als je grenzen stelt aan de eetstoornis dan ook dat dit naar de eetstoornis is. Zo zal de patiënt zich niet aangevallen/ afgewezen voelen. Stel de patiënt gerust. Onthoud dat de eetstoornis van alles gebruik maak en de patiënt alles laat geloven wat er niet is.
* Vermijd termen als je ziet er voller/ dikker uit, of je moet dikker worden; dit wil je als patiënt echt niet horen, want dit bevestigt dat je dus dik wordt van eten. ( dus wat de eetstoornis je wijs maakt)
Benoem je ziet er gezonder uit/ je moet gezonder worden. Dit gaat met veel minder angst gepaard, en kan de eetstoornis minder grip op uitvoeren.
*Onthoud dat de eetstoornis een symptoom is en het geen aandachttrekkerij is.
*Onthoud dat als een patiënt eenmaal op gezond gewicht zit, de eetstoornis nog niet weg is en nog steeds zal proberen om de patiënt voor zich te winnen. Blijf dan dezelfde steun en geruststelling bieden als ervoor, en kijk hoe je dat kan gaan afbouwen.
*Respecteer grenzen van de patiënt, maar verleg de grenzen van de eetstoornis.