Lief lichaam.

Blog ingezonden door; Dominique Meisen ervaringsdeskundige 21-9-19

Ik weet je hoort bij mij, ik heb je immers gekregen bij mijn geboorte.Ik groeide in je op, je liet me rennen, klimmen, klauteren. Als ik je kapot viel zorgde je ervoor dat de wonden, breuken netjes heelden en je ze niet meer zag, of ik er geen last meer van had.

Je zorgde goed voor mij, je maakte van me een mooie slanke jonge meid eigenlijk niks om over te klagen, jongens vonden het mooi meiden keken tegen me op en wilde ook wel zo een lijf.Maar toen gebeurden er iets er kwam iets in me die niet meer zo tevreden was met jouw als mijn lichaam, er kon hier en daar best wel iets af. En daar protesteerden je niet tegen en ging hier in mee, hierdoor kreeg ik nog een mooier lichaam en we waren samen best te vrede met elkaar. En dat iets wat in me kwam werd sterker het vond steeds meer een ingang om jouw langzaam minder mooi en strek te maken, er moest meer van af, er moesten meer wonden/ littekens komen.

Toch lichaam heb jij je hier nooit tegen verzet, je liet het allemaal toe en bleef ondanks dat strek en gaf het niet op. Iets waardoor ik je bewonerde iets waardoor dat iets ook krachtiger werd en zo leken jullie wel steeds harder tegen elkaar op te boxsen, en geod samen met elkaar te kunnen leven het was normaal, tot dat ik me reaaliseeerde dat dat iets je kapot begon te maken want ergens begon je toch te hapren en leek je het niet meer allemaal goed te kunnen, en werd het tijd dat ik voor jouw ging zorgen je weer een beetje krachtiger maken, en dat gebeurde.

Alleen lichaam is er wel iets veranderd ik heb die bewonering niet meer voor je, eigenlijk weet ik niet goed wat ik met je aan moet. Je bent er je hoort bij me, maar ik vindt je niet meer mooi, ik zie wat ik dat iets met je heb laten doen, de littekens de uitstekende boten, de niet meer mooi gave huid, en het iets dat in me zegt dat jij dit verdient jij die altijd zo trouw aan me is geweest, jij die me ondanks dat ik je zo slecht verzorgde me mijn mooiste geschenk heeft gegeven, jij die zo krachtig was om mijn zoon in me te laten groeien, hem niet te vroeg te laten komen alle kracht bij elkaar raapte voor de geboorte, terwijl ik je door dat iets liet lijden en je alle laaste kracht uit je liet halen, heb jij me dit wel geschonken, en blijf je loyaal aan me.

Het is eigenlijk heel knap wat je doet, hoe zeer je dat iets ook in de weg zit, hoezeer dat iets je weer laat lijden, door honger, walging, pijn, vermoeidheid, je geeft niet op, je blijft strek en laat me niet in de steek en jullie lijken zo weer tegen elkaar aan te boxen zo dat het weer normaal begint te lijken, beiden die me willen beschermen, jij tegen dat iets het iets tegen alle gevoelens die je me geeft, beiden zeer loyaal en krachtig.